Dzieci reagują inaczej w zależności od wieku

Dzieci w zależności od wieku, stopnia świadomości, przeżywają i reagują bardzo różnie na rozwód rodziców. Niemowlęta nie mają świadomości i są uzależnione całkowicie od matki. Złe samopoczucie matki przekłada się bezpośrednio na samopoczucie dziecka. Dzieci starsze rozumieją, że ich rodzice są smutni i nie mieszkają ze sobą razem. Dzieci uchodzące do szkoły podstawowej rozumieć zaistniałą sytuację, natomiast młodzież gimnazjalna czy licealna jest już w stanie sama wyrobić sobie pogląd na relacje pomiędzy ich rodzicami.

Jak przygotować się do tej rozmowy?

Rozmowa z dzieckiem o rozwodzie nie może być spontaniczna. Dziecko zapamięta ją do końca życia i w związku z tym każde słowo jakie padnie podczas tej rozmowy musi być bardzo dokładnie przemyślane.
Rozstający się rodzice powinni spotkać się wcześniej i dokładnie omówić przebieg tej rozmowy z dzieckiem. Dobrze byłoby wybrać jakieś neutralne miejsce na dyskusję, takie miejsce gdzie dziecko nie przebywa za często, tak, aby nie kojarzyło się ono z tą rozmową.

Przebieg rozmowy

Rozmowa z dzieckiem powinna być przeprowadzana w obecności obojga rodziców. Należy przeznaczyć na nią dużo czasu, odcinając się jednocześnie od świata zewnętrznego (np. poprzez wyłączenie komórki).
Rodzice powinni przezwyciężyć podziały i mówić jednym głosem. Pod żadnym pozorem nie mogą krzyczeć ani w jakikolwiek sposób atakować kogokolwiek, w szczególności swojego byłego partnera. W samej rozmowie małżonkowie winni podkreślić, że w relacjach między nimi, a małoletnim nic się nie zmienia. Nadal go kochają i rozwód tego nie zmieni.
Gdy dziecko zareaguje gwałtownie krzycząc lub płacząc należy je przytulić, umożliwiając mu wypłakanie się bądź wykrzyczenie.

Zachowanie po rozwodzie

Utrzymywanie relacji pomiędzy rodzicami a dzieckiem jest bardzo istotne z perspektywy małoletniego. Tylko w ten sposób rodzice mogą zadbać o jego poczucie bezpieczeństwa oraz równowagę emocjonalną. Gdy małoletni jest w okresie dojrzewania rodzice powinni dawać dziecku poczucie, że może pytać o wszystko i dostanie uczciwą odpowiedź. Powinni wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję do rozmowy na każdy temat, nie omijając przy tym trudnych tematów. 

Kontakty rodziców z dzieckiem powinny być jak najczęstsze.

Niejednokrotnie walka rodziców na sali sądowej o ograniczenie lub zakazanie kontaktów jest wyrządzaniem krzywdy własnemu dziecku. Rodzic o tym nie myśli - jest zajęty wymianą ciosów z byłym partnerem.

Takie prozaiczne rzeczy jak nie spóźnianie się czy dotrzymywanie słowa powinny być fundamentem relacji pomiędzy małoletnim a jego rodzicem.
Pod żadnym pozorem nie można robić z dziecka świadka, szpiega czy stronnika w relacjach z byłym partnerem. Jeżeli relacje byłych małżonków nie układają się najlepiej to przynajmniej w obecności wspólnego dziecka powinni oni zachować powściągliwość. Nigdy nie można mówić źle o swoim byłym partnerze w obecności małoletniego.

Rodzicem pozostaje się na całe życie i nie można nigdy o tym zapomnieć. Świat dziecka po rozwodzie zmieni się, ale rodzice powinni uczynić wszystko co w ich mocy, aby owe zmiany dotknęły dziecko w możliwie najmniej negatywnym stopniu.